Friday, February 1, 2008

Δικαίωμα στη Μετακίνηση - Αντίσταση στον Αυταρχισμό των Βολεμένων*

Η μεταμεσονύκτια λειτουργία του Μετρό και του Ηλεκτρικού είναι ένα πάγιο αίτημα πολλών συμπολιτών μας. Μετά από επανειλημμένες εκκλήσεις και παράπονα πολλών ετών η Πολιτεία αποφάσισε επιτέλους το αυτονόητο (ίσως και το ελάχιστο): να επιμηκύνει δοκιμαστικά το ωράριο λειτουργίας των συρμών κάθε Παρασκευή και Σάββατο μέχρι τις 02:00, για μια δοκιμαστική περίοδο 2 μηνών.


Μόνον έτσι θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εάν η συγκεκριμένη υπηρεσία εξυπηρετεί έναν πραγματικά σημαντικό αριθμό πολιτών, εάν με άλλα λόγια η επιμήκυνση του ωραρίου λειτουργίας είναι κοινωνικά επιβεβλημένη και οικονομικά συμφέρουσα.

Το σωματείο των εργαζομένων ωστόσο αντιδρά. Όχι μόνο διαφωνεί με τη δοκιμαστική επιμήκυνση του ωραρίου, αλλά αποφασίζει και διατάζει τη μη-εφαρμογή της. Με επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας από τις 24:00 έως τις 02:00 κάθε Παρασκευή και Σάββατο επιχειρεί να επιβάλει αυταρχικά την άποψή της σε ολόκληρη την κοινωνία. Μας αρνούνται ακόμη και το δικαίωμά μας να «ψηφίσουμε» χρησιμοποιώντας το δίκτυο κατά τη δίμηνη δοκιμαστική περίοδο.

Η στάση αυτή είναι απαράδεκτη. Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είναι κοινωνικό αγαθό. Η διεύρυνση της χρήσης τους –εφόσον κριθεί εφικτή- θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα για όλους μας: από τη μείωση της κίνησης των ΙΧ κατά τις ώρες της βραδινής εξόδου και τον περιορισμό των ατυχημάτων που οφείλονται στην οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, μέχρι την οικονομική ελάφρυνση όλων εκείνων που μέχρι σήμερα είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν ταξί για τις αντίστοιχες μετακινήσεις τους.

Η Κοινωνία των Πολιτών δε μπορεί να μένει απαθής και αδρανής μπροστά σε αυτήν την πρόκληση.


  • Λέμε ΟΧΙ στην αντίληψη που θέλει τα δημόσια αγαθά, τις υπηρεσίες και τις υποδομές της χώρας έρμαιο στα χέρια των συνδικαλιστών.
  • Λέμε ΟΧΙ στο βόλεμα και τη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία που αντιτίθεται σε οποιαδήποτε αλλαγή.
  • Λέμε ΟΧΙ στη φίμωση της κοινωνίας, στην αποστέρηση του δικαιώματος όλων μας να δοκιμάσουμε μια νέα δυνατότητα.
  • Λέμε ΟΧΙ στην αυταρχική και κοινωνικά ανάλγητη στάση των Σωματείων Εργαζομένων στο Μετρό και τον Ηλεκτρικό.
ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ

Καταλαμβάνουμε συμβολικά το Σταθμό του Μετρό στο Σύνταγμα το Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2008 από τις 24:00 έως τις 02:00.
Απαιτούμε την κανονική δοκιμαστική εκτέλεση των δρομολογίων.


*ΔΙΕΥΚΡΙΝIΣΗ
Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ, ΚΑΤΑ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΣΤΗΡΗ ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ


1.ΝΑ ΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ "ΞΕΧΥΛΩΝΕΙ" ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΟΛΠΑ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ


2.ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΑΝ ΚΙ ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ


3.ΝΑ ΠΡΟΣΛΗΦΘΕΙ ΝΕΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΚΡΙΘΕΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ.


ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ. ΣΑΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΙ ΕΜΕΙΣ , ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΑ.

Thursday, October 4, 2007

Γιατί τα κρατικά "Πανεπιστήμια" πρέπει να γίνουν Ιδιωτικά Πανεπιστήμια

Η πραγματική απάντηση είναι απλή αν και αμφιλεγόμενη. Για ποιο ποιοτική πανεπιστημιακή παιδεία προσιτή από περισσότερες κοινωνικές ομάδες, αλλά ας το αναλύσουμε.

Τι εννοούμε με τον όρο ιδιωτικά? Προφανώς δεν αναφερόμαστε σε να πουλήσουμε τα πανεπιστήμια σε ιδιώτες όπως γίνεται με τον ΟΤΕ αλλά να τα αναξαρτητοποιήσουμε από τον υπουργικό εναγκαλισμό, δηλαδή να δημιουργήσουμε ιδιωτικά μη κερδοσκοπικά ιδρύματα που αντί να πληρώνουν μετοχικό μέρισμα να αξιοποιούν όλα τα κέρδη(μπορεί να προέρχονται από δίδακτρα ή έρευνα και πατέντες) τους για την αναβάθμιση των υποδομών τους και των υπηρεσιών τους. Αυτή η ιδιωτικοποίηση θα βοηθήσει τα πανεπιστήμια να αντιδρούν ποιο γρήγορα στις εξελίξεις και στις ανάγκες των φοιτητών. Δεν θα έχουν πλέον την δικαιολογία μα δεν έχουμε την άδεια του υπουργείου, αν και είναι αλήθεια ότι μέχρι να κουνήσουν το ένα πόδι τα όργανα του υπουργείου έχει βρομίσει το άλλο αυτό είναι κάτι που κάνει την ανάγκη για ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ακόμα ποιο επιτακτική.

Φυσικά μαζί με την ιδιωτικοποίηση πρέπει να έρθει πακέτο και η μετάλλαξη των "πανεπιστημίων" σε πανεπιστήμια. Πανεπιστήμιο σημαίνει ότι το συγκεκριμένο ίδρυμα έχει όλες τις επιστήμες συγκεντρωμένες σε ένα ίδρυμα. Η κατάσταση στην Ελλάδα αυτή την στιγμή είναι θεωρητικές επιστήμες να οργανώνονται σε ένα ίδρυμα οι θετικές σε άλλο και οι πολυτεχνικές σε τρίτο. Αυτή η διασπορά αυξάνει το κόστος λειτουργίας των εκάστοτε ιδρυμάτων και φυσικά υποβαθμίζει την ποιότητα της παιδείας. κατά πόσο είναι λογικό το μαθηματικό να είναι στο Ηράκλειο ενώ οι πολυτεχνικές σχολές να βρίσκονται στα Χανιά και το οικονομικό στο Ρέθυμνο. Οι πολύ καλοί καθηγητές του μαθηματικού οι οποίοι ασχολούνται και με έρευνα θα μπορούσαν κάλλιστα να διδάσκουν και τους μηχανικούς ενώ κάποιες σχολές όπως οι Μηχανικοί παραγωγής και διοίκησης θα μπορούσαν να συνεργάζονται με οικονομικά τμήματα, αυτά βέβαια σε ένα πανεπιστήμιο που περιλαμβάνει όλες τις επιστήμες.

Άλλη μεγάλη επιτυχία της ιδιοτικοποίησης και πανεπιστημοποίσης θα είναι η δημιουργία σοβαρών ιδρυμάτων στην επαρχία, δυστυχώς(ή ευτυχώς) θα κλείσουν πολλά μικρο-πανεπιστήμια και μικρο-ΑΤΕΙ αλλά σε στρατηγικές περιφερειακές κωμοπόλεις θα καταφέρουν να δημιουργηθούν σοβαρά ιδρύματα που θα καλύπτουν τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής και σε παροχή γνώσεις χωρίς την ανάγκη μετανάστευσης αλλά και θα καλύπτουν τις τοπικές ανάγκες σε έρευνα.

Μαζί με όλα τα παραπάνω νομίζω είναι και καιρός να συγχρονιστούμε με την συνθήκη της Μπολόνια. Φυσικά δεν μιλάω για την υποβάθμιση των πανεπιστημιακών τίτλων, μία πρακτική θα ήταν να αναγνωριστούν τα ΑΤΕΙ σαν πτυχίο, ενώ οι πανεπιστημιακοί φοιτητές να πάρουν πτυχίο+MASTER. Οι φοιτητές των ΤΕΙ αυτοί την στιγμή είναι ριγμένοι διότι δεν έχουν την δυνατότητα να συνεχίσουν σε μεταπτυχιακή εκπαίδευση ως να είναι τέκνα ενός κατώτερου θεού, εκτός φυσικά αν μεταναστεύσουν.

Επόμενο θέμα: Πώς ένα μικτό σύστημα διδάκτρων και υποτροφιών θα ευνοήσει τις φτωχές μάζες να έχουν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση